سگ بازان هنرمند سینمای ایران!
سگ بازان هنرمند سینمای ایران!
وقتی ارزش ها بی ارزش شوند ، بی ارزشها ارزش می شوند.
از دید روانشناسان اجتماعی نگهداری از حیواناتي مانند سگ و گربه در منزل، نشانهای از نابودی فرهنگ و گوشهای از عقدههای روحی و رفتاری و نیز کمبودهای عاطفی در زندگی شخصی افراد است به طوری که آنان با بهانه مختلف همچون "تنهاییهای امروزی و ناهنجاریهای جامعه خویش"، سعی در سرپوش گذاشتن همنشینی خود به عنوان یک انسان با حیوانات دارند.
محققان اجتماعی بر این باورند، که هم غذا شدن با این گونه حیوانات و آنها را با خود به مراکز عمومی آوردن ضمن آنکه نشانگر کمبود محبت شدید افراد است، از عدم برقراری ارتباط فرد با خانواده و جامعه نیز حکایت میکند و گاهاً افراد تحت الشعاع، خود تحت تأثیر تفکرات چنین افرادی قرار میگیرند.
چنین افرادی عقده حقارتی درون خود احساس می کنند و از آن رنج می برند لذا برای تخلیه این عقده اگر لازم باشد فیلم های ویژه بالای 20 سال هالیوودی هم بازی می کنند ، وقتی ارزشهای یک جامعه به سخره گرفته می شود دیگر هیچ الزامی برای رعایت سایر شئونات اجتماعی در خود نمی بینند .
افرادی درونگرا که با گریم و ظاهر سازی روبروی دوربین شخصیتی محجبه و کامل دارند در بیرون از محیط فیلمبرداری با آرایش تند و زنده ، قلیان وسیگاری برلب یا هم آغوشی با سگی پشمالو به تخریب باورها چند هزار ساله ملتی بزرگ اقدام می کنند ؛ به سادگی این تضاد و دوگانگی بین آنچه هستند یا می خواهند باشند را به جامعه منعکس می کنند.
ازنظر روانشناسان این یک واقعیت است که با شیوع زندگی فانتزی و با کم عمق شدن روابط انسانی، تمایل به داشتن حیوانات خانگی بالطبع افزایش پیدا میکند و انسانهای دوران پست مدرن به صورت عمومی حیوانات خانگی را به دلیل علاقه به بازیگوش بودن و یا صدای زیبای آنها نگهداری میکنند.
جوامع به سوی آنچه جامعه شناسان جمع تنها نام نهاده اند پیش می روند ، درست مانند سرنشینان یک هواپیما با وصف هم مسیر بودن جمعیتی تشکیل می دهند که از آلام هم بی خبر و در میان این جمعیت احساس تنهایی می کنند.
جالب اينكه در اين ميان، شبکههای ماهوارهای برای کسانی که لذت داشتن حیواناتی مانند سگ و گربه و... در خانه را درک نمی کنند ابراز تأسف می کند و در این زمینه رپرتاژ خبری وسیعی می دهد که: "کسانی که حیوان خانگی در خانه ندارند نمی توانند احساس علاقه به حیوان را درک کنند و دست خودشان هم نیست، چون تجربه اش را نکردند. ولی وقتی یک حیوان خانگی در خانه داشته باشید آنقدر به آن عادت می کنید و انس می گیرید که یکی از اعضای خانواده تان می شود!
جامعه ما بیش از هر چیز یک جامعه مذهبی می باشد وقتی تعدادی سگ باز وارد سینما شوند چرا باید مردم فکر و روح اعضای خانواده شان را در اختیار اینان بگذارند؟ اصلا" چرا باید سینمایی بروند که گلشیفته فراهانی و زهره امیرابراهیمی از محصولات آن بود و چون اینان بسیار دارد؟
این گونه رفتارها حتی در بين اقشار خاص جامعه نيز نفوذ كرده است. بازيگران از اين جمله هستند؛ متاسفانه كساني كه خود را الگو و قشر روشنفكر و فرهيخته می پندارند، با یک حیوان حرام گوشت یا بدتر از آن با یک سگ، انس میگیرند تا جایی که در مواردي مشاهده شده به طور علنی اعلام میکند که او را از بقیه اعضای خانواده شان بیشتر دوست دارند و بعضا وقتی که باید به همسر و یا خانواده خود ابرازعلاقه کنند، در کنار حیوان وقت میگذراند كه تصاوير زير بخشی از اين فاجعه است:
علي صادقي
هانيه توسلي
روناك يونسي
هديه تهراني
سارا خوئينيها
نيوشا ضيغمي
ليلا اوتادي
هانيه توسلي
الناز حبيبي
آناهيتا نعمتي
نيوشا ضيغمي
بسم الله الرحمن الرحیم