توهین به دانشگاه و دانشگاهیان ممنوع!!!!

دانشگاه یکی از حساسترین کانون های جامعه و مکانی برای زایش آراء و اندیشه های نو و تغییرگراست. دانشگاه به عنوان بازوی محرک جامعه افکار اجتماع را مسیر دهی می کند و به سوی آینده پیش می برد. دانشگاهیان هم چه از قشر اساتید و عالمان و دانشمندان و چه از دانشجویان و دانش پژوهان همه و همه در تکاپویی خستگی ناپذیر و با ایمانی راسخ به هدف متعالی خود که همان کسب علم و ترویج آنست سهم بسزایی در روشنگری اجتماع ایفاء می کنند. به فرموده مقام معظم رهبری دانشگاه همچنان که مرکز علم است باید مرکز دین و معنویت هم باشد. بدینگونه است که همیشه دانشگاه و دانشگاهیان دارای ارج و قرب خاصی در میان اقشار مختلف جامعه بوده اند و این توجهات هر روزه بیش از پیش گسترش یافته تا همگان در همه حال دانشگاه را همچون اسوه ای بی مثال مقدس و محترم شمرند. به واسطه خصوصیات مذکور، دانشگاه همیشه تحرکات اجتماعی را رصد نموده همچون عضوی فعال و آگاه همسو با منافع اجتماع عکس العمل نشان داده است. در هنگامه انتخابات نیز همچون همیشه دانشگاه و دانشگاهیان به مانند کارآگاهان و درد آشنایان جامعه در صدد راهنمایی اقشار مختلف جامعه به مسیر مطلوب و مترقی برآمده اند. به این گونه است که انتظارات از کسانی که پرورش یافته دانشگاه هستند بسیار بیشتر از دیگران است. این حقیقتی است که هرگاه دانشگاهیان و روشنفکران روشن ضمیر جامعه پشتیبان هر حرکت اجتماعی بوده اند موفقیت و سربلندی سرانجام آن حرکت بوده است. انقلاب اسلامی ایران به عنوان نمونه ای بارز و ماندگار از این پشتیبانی همه جانبه همه اقشار ملت، که هیچگاه نمی توان نقش دانشگاه و دانشگاهیان را حتی برای یک لحظه در سرانجام روشن و پیروزی غرور آفرین کمرنگ دید.

اما با این حال این نهاد مقدس گاهاً مورد تعرض قرار گرفته و کسانی که خود پرورش یافته آن بوده و تا حدودی در اداره آن سهیم بوده اند از جایگاه خود به عنوان یک دانشگاهی به صورتی غیر مطلوب متمتع شده اند و به ندرت برای مقاصدی خاص از نام دانشگاه و دانشگاهی بودنشان سود جسته اند. چندی پیش در همین شهر خودمان (بوکان) نشریه ای تبلیغاتی توسط یکی از نامزدهای تصدی نمایندگی مجلس چاپ و در آن لیست نامزدها انتشار یافت که به گونه ای نا متعارف نام بانی و حامی نشر نشریه را از دیگران بزرگتر و برتر نمایانده بودند. نکته متحیر کننده آنجاست که فرد مذکور که خود دانشگاهی است مسبب اصلی این امر بوده! در توضیح صورت مسأله باید اینگونه گفت که مدارک کلیه نامزدها در برابر نامزد مذکور تا حدی کوچک شمرده شده اند که حتی در مورد رقیب اصلی و سرشناس خود به ارائه میزان مدرک اکتفا نکرده و بلکه نام شهر اخذ مدرک هم ذکر گردیده که این مورد برای دیگران صورت نگرفته بود!!! حال سؤال اینجاست که اکر مدرک تهران معتبر تر است پس چرا باید زور بزنیم که در شهرمان دانشگاه ایجاد شود و اگر قرار است همیشه این پتک بر سر فارغ التحصیلان دانشگاههای غیر دولتی و غیر انتفاعی یا شهریه ای شهرمان کوبانده شود که بله مدرکشان از مدارک دیگری کمتراست به واسطه شهر یا نوع دانشگاه مأخوذه!

اما نکته دیگر اینکه در همان نشریه و در صفحه ای دیگر تیتری به عنوان توهین به دانشگاه و دانشگاهیان ممنوع نقش بسته که به راستی این هم از آن کارهاست...

در پاسخ به این اقدامات ناپخته وعموماً‌ تبلیغاتی باید گفت اولاً دانشگاه و دانشگاهیان نیازی به ولی و وصی ندارند که در راستای ایفای حق و حقوق آنها اقدامی صورت دهند و اگر قرار بود اقدامی صورت گیرد بهتر بود در فضایی متعارف و از رسانه ای مستقل انعکاس یابد نه از نشریه ای کاملاً تبلیغاتی!

"سد سیمینه بوکان دستاویزی برای منتخب ماندن"

اواسط دهه چهل بود که تب سدسازی در منطقه ما بالا گرفت سد شهید کاظمی (کوروش کبیر) بر روی زرینه رود در آن دوران به بهره برداری رسید و مطالعات برای احداث سد سیمینه آغاز شد اما بعد از چندی آن شور و شوق رنگ باخت و تا اواخر دهه هفتاد سخنی از سرانجام این طرح به میان نیامد تا اینکه در دوره هفتم مجلس شورای اسلامی این طرح به تصویب رسید و استارت مطالعات آن زده شد پگیری و ممارست نماینده وقت( حاج انور حبیب زاده) سبب شد وزارت نیرو قبل از پایان فاز دوم مطالعات سد، کلنگ احداث آن را بر زمین بکوباند.

به گونه ای که بعدها سبب شد فتاح وزیر نیرو وقت در پاسخ به پیگیری حبیب زاده در مورد چند و چون وضعیت سد مذکور، کلنگ زنی سد سیمینه را یکی از اشتباهات وزارت نیرو قلمداد کند( جهان اقتصاد شماره3668)

حبیب زاده نماینده مردم بوکان در دوره پنجم و هفتم کتاب ئاوینه خزمه ت( گزارش عملکرد دوران تصدیش- زمستان 86)، ضمن اعلام تصویب پروژه سد سیمینه در سال 83 و گنجانده شدن اعتبار در بودجه سال 84 برای طرح مذکور ردیف اعتبارات پروژه سد سیمینه را اینگونه آورده است سال شروع 84 و اتمام آن در سال89! اعتبارات تخصیصی به ترتیب از سال 84 پانصد میلیون تومان، 85 پنج میلیارد تومان، 86 نه میلیارد تومان، 87 چهارده میلیارد تومان، 88 هفده میلیارد تومان و در سال اتمام پروژه 89 دوازده میلیارد تومان.روند رو به رشد پروژه مذکور در اوایل دوره هشتم که با تکیه زدن دکتر محمد قسیم عثمانی بر مسند نمایندگی مردم بوکان مصادف بود با افتتاح کانال انحرافی آن شدت گرفت و بر اشتیاق مردم منطقه برای اتمام این پروژه تاریخی افزود به صورتی که عثمانی در اسفند89 در مصاحبه با هفته نامه کوشا ویژه بوکان روند احداث سد سیمینه را مطلوب توصیف کرد.

اما داستان به اینجا ختم نشد عثمانی که با شعار ساماندهی به وضعیت نامساعد کشاورزان منطقه وارد گود انتخابات شده بود همیشه و همه جا از پیگیری هایش برای اتمام احداث سد سیمینه سخن می راند تا اینکه در همایشی که تابستان 90 به مناسبت روز شوراها در سالن سیمرغ شهرستان بوکان ترتیب یافته بود اعلام کرد توانسته بودجه 40 میلیاردی را برای تسریع در اتمام پروژه مذکور اخذ نماید.البته این وعده همراه بود با گله مندی وی از غرق شدن آینده این طرح در تلاطم امور اداری( مرزداران20- تیر90)این جریان و گمانه زنی ها در مورد میزان اعتبار اختصاصی به سد سیمینه با سپری شدن روزهای تابستان شدت بیشتری یافت تا اینکه عثمانی در اظهاراتی غیرمنتظره و در همان جمع قبلی البته بعد از حدود یک ماه که اینبار برای شنیدن گزارش عملکرد وی در همان محل گرد آمده بودند، اعلام داشت :بودجه سد سیمینه که 20 میلیارد آن در قانون بودجه 90 گنجانده شده و 20 میلیارد دیگر آن از اعتبارات ریاست جمهوری تخصیص یافته به حدود 16 میلیارد تومان تقلیل یافته است و شنیده ها حکایت از حذف بیست میلیاردوم دارند.البته این تنزل در میزان بودجه سد سیمینه همراه بود با خبر بحث برانگیز توقف سدسازی در اطراف دریاچه ارومیه توسط وزیر نیرو(امانت شماره 960) که بیشتر از پیش سرانجام مبهم پروژه تاریخی سد سیمینه را مورد توجه همگان قرار داد؛باید خاطر نشان کرد عثمانی در پاسخ به سؤالی پیرامون همین موضوع به صراحت ارتباط سد سیمینه با دریاچه ارومیه را کتمان کرده است و این در حالی است که مسئولان زیست محیطی از جمله محمد باقر صدوق معاون طبیعی سازمان محیط زیست بر خلاف ادعای دکتر عثمانی آنچه را که باعث خشک شدن دریاچه ارومیه شده است، ساخت سد روی رودخانه های ورودی به دریاچه ارومیه دانسته اند.( آراز شماره224)با این اوصاف عثمانی در ادامه روند اعلام گزارش عملکرد خود در گفتگو با یکی از نشریات محلی با بیان این نکته که هنوز برای ادامه احداث پروژه سد سیمینه هیچ پیمانکاری تعیین نگردیده از صرف ده میلیارد و هفتصد میلیون تومان در سال 90 برای این طرح خبر داد( صدای آشنا شماره82) حال اینکه به گفته مسئولان امر و آگاهان به موضوع از ابتدای سال تاکنون فقط پنچ میلیارد تومان اعتبار برای این طرح اخذ گردیده است.البته این روند نه تنها سبب سکون در اجرای طرح سد سیمینه شد بلکه همچون مرضی مسری گریبان گیر سد خراسانه هم شد به گونه ای که به گفته مدیر عامل آب منطقه ای استان آ. غ سد خراسانه با 80 درصد پیشترفت در سال 89 باید به اتمام می رسید( آراز شماره 224).در همین رابطه فرماندار بوکان نیز در گفتگو با خبرنگاران تاکید کرد که نیمه اول امسال "1390" سد خراسانه آبگیری خواهد شد(صدای آشنا شماره 82).اکنون که در اواخر سال 90 هستیم هیچ اطلاعی از آينده مبهم سد خراسانه هم در دست نیست. در آخر قضاوت را به شما خوانندگان گرامی وا می گذاریم، مع الوصف به نظر شما می توان به آینده سد سیمینه رود خوش بین بود؟!

کلیه مستندات و مستدلات مذکور در این نوشتار  موجود و محفوظ اند. در صورت نیاز با مدیریت وبلاگ تماس گرفته تا در دسترستان قرار گیرند.