سال همدلی و همزبانی دولت و ملت

دولت در واقع برخاسته از دل ملت است چرا که دولتمردان، کارکنان، مسئولین و دست اندرکاران و کارمندان فرزندان همین خانواده های مردمی هستند که طی ساز و کارهای قانونی، سیاسی و انتخاباتی اختیارات و مشروعیت هایی در راستای حفظ نظام، خدمت به مردم، برپاداشتن قوانین کشوری و اصول دینی داده شده است و بدیهی است که هماهنگی و همکاری دولت و ملت در تمام طول تاریخ سیاسی و اجتماعی کشورها آرزویی دیرینه و ارزشمند بوده است و یکی از علل اصلی سقوط و نزول کشورها شکاف عمیق بین این دو رکن مهم و اساسی می باشد. بنابراین می توان بر روی طیفی، حداکثر شکاف و اختلاف بین دولت و ملت تا حداکثر همدلی و همزبانی را نشان داد و مشخص نمود که هرچه این متغیر همدلی و همزبانی افزایش یابد بسیاری از متغیرهای اساسی دیگر نیز افزایش می یابند مانند قانون گرایی، تعهد و مسئولیت پذیری، وحدت و انسجام ملی. از طرف دیگر بسیاری از متغیرها هم همبستگی معکوس خواهند داشت و با افزایش این همدلی و همزبانی، رو به کاهش می نهند مانند عدم اعتماد بین مردم و دولت، تخلفات مالیاتی و عوارضی و غیره. به عبارت ساده تر وجود همدلی و همزبانی بیشتر بین دولت و ملت برابر با کاهش هزینه های بسیار آموزشی، جبرانی، تعمیراتی، نظارتی و کنترلی و... است و در سایه این موهبت کل کشور با توازن و سرعت و هماهنگی بیشتری مراحل پیشرفت و توسعه پایدار را طی می کند. از منظر آسیب شناسی، می توان اذعان داشت که بسیاری از آسیب ها و مشکلاتی که در جامعه به ویژه بین دولت و ملت وجود دارد ناشی از عدم تفاهم و درک متقابل و اختلاف نظر و سلیقه های موجود است که با اندک تلاش و اطلاع رسانی و روشنگری می توان پیشگیری نمود. به عنوان مثال ایران گلچینی از قومیت های مختلف است که اگر دولت بتواند نیازمندی های آنان را درک کند و از برداشت های سیاسی و جناحی فراتر برود و این اقوام نیز اموال دولت و کم و کاستی های آن را از آن خود بدانند، کشور به وحدت کلمه و رویه ای منسجم می رسد که چونان سپری مستحکم جلوی شایعه پراکنی و تفرقه اندازی و دسیسه بازی دشمنان دولت و ملت را خواهد گرفت. بنابراین همدلی و همزبانی بستری تفاهمی برای ایجاد وحدت و حل مشکلات فراهم می کند تا چرخه های پیشرفت کشور هرچه سریع تر و متوازن تر به سمت توسعه پایدار به حرکت در آیند و از هزینه های مالی و انسانی و سیاسی بسیاری صرفه جویی می شود و حاشیه سازی ها و سرعت کاه ها کاهش می یابند و میزان آگاهی و مسئولیت پذیری و دلسوزی و عرق ملی افزایش می یابد و تار و پودهای کشور مستحکم تر می گردند.

نامگذاری امسال به این عنوان، در این شرایط گذار کشور از کش و قوس های سیاسی و اقتصادی، نشان از نگرشی حکیمانه به کلیت مسائل ایران و منطقه دارد که در بطن و متن آن توصیه ای دلسوزانه به دولت و ملت است که کشور به سمت وحدت و انسجام و پرهیز از اختلاف و حاشیه حرکت نماید.