دادگران بوکان

نقد یا تخریب ، مساله اینست

پاسخی به کج فهمی ها و بد اخلاقی های رسانه ای

اول خواستیم جوابیه ای بنویسیم چون در کلامشان مرا با لفظ همکار خطاب کرده بودند ، اما همکاری و همراهی آنهم در شغل مقدسی چون خبرنگاری هیچ توهین و غرض ورزی را بر نمی تابد.با دوستان و مطلعان از احوال مشورت کردم از ماهیت و نوع جوازشان پرسیدم رئیس اداره ارشاد شهرستان بر غیر قانونی بودن فعالیت این سایت صحه گذاشت. رضا عباسی در پاسخ به سوال ما گفت : در مورد ماهیت و نوع فعالیت این سایت دو بار از اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان آذربایجان غربی استعلام صورت گرفته و هر دو بار با صراحت به این اداره اعلام شده که این سایت فاقد هرگونه مجوزی از دستگاهها و وزارت مربوطه است.به خود آمدیم و به سراغ قانون مطبوعات رفتیم .یک بار دیگر ماده 23 این قانون را با دقت مطالعه کردیم " هرگاه درمطبوعات مطالبي مشتمل بر توهين يا افترا، ياخلاف واقع ويا انتقاد نسبت به شخص (اعم از حقيقي ياحقوقي) مشاهده شود،... به شرط آنكه جواب از دوبرابر اصل تجاوز نكند و متضمن توهين و افترا به كسي نباشد".

سطر آغازین ماده به مطبوعات اشاره دارد به گزارش تابناک تیر ماه سال گذشته مدیرکل مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی وزارت ارشاد گفته بود: کلیه پایگاه‌های خبری اینترنتی برای ادامه فعالیت خود باید مطابق با قانون مطبوعات و بهره‌مندی از شمول این قانون تا پایان شهریور ماه سال 91 با مراجعه به اداراه امتیازات اداره کل مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی نسبت به تشکیل پرونده و درخواست صدور مجوز از هیئت نظارت اقدام کنند.
پدارم پاک‌آئین با اشاره به این موضوع که مبنای این فراخوان تبصره 3 ماده یک قانون مطبوعات است و این تبصره در سال 1379 به قانون مطبوعات الحاق شده و تصریح دارد کلیه نشریات الکترونیکی مشمول مواد این قانون است.
مدیرکل مطبوعات و خبرگزاریهای داخلی وزارت ارشاد اضافه کرده بود که از نظر ما پایگاه‌های اینترنتی که در زمینه انتشار خبر، تحلیل، مصاحبه و گزارش و همچنین در قالب نوشتار، صدا و تصویر به طور مستمر فعالیت می‌کنند ذیل تعریف قانون گذار از نشریه الکترونیک قرار می‌گیرند. وی در ادامه با اشاره به برخورد با سایت‌های خبری که مجوز ندارند، تاکید کرده بود: اگر بخواهیم قانون مطبوعات را ملاک قرار دهیم، بند الف ماده 7 قانون مطبوعات صراحتا می‌گوید که انتشار نشریه‌ای که پروانه و مجوز ندارد و یا اینکه پروانه آن لغو گردیده ممنوع است..

همانگونه که اشاره شد شکلگیری مطبوعات طبق نظامات حاکم در مملکت ما متضمن وجود شرایطی است که متاسفانه سایت زریان با غالب این قوانین بیگانه است و شوربختانه مدیریت این سایت  از این خلاء نظارتی سوء استفاده می نماید.پس در تقصیم بندی که در مصاحبه ای که اصطلاحاً آقای سردبیر با خودش ترتیب داده بود نمی گنجد. بر همگان روشن است که سایت شخصی محسوب نمی شود. به علت عدم صدور مجوز از مراجع ذیصلاح ؛ در زمره سایت های خبری و خبرگزاری هم نیست.شاید سایت تجاری باشد. افترا و توهین و خصم متاعیست که این سایت به خلق الله می فروشد . مع الوصف روزنه ای است برای حال گیری و غرض ورزی.از این رو همچنین موجود بی اصل و ریشه ای را نمی توان رسانه نامید.بلکه به قول معروف همان "سایتک" هم از سرش زیاد است.اینجاست که فلسفه استعمال این واژه خود ساخته عیان و کارکرد مثبت این نام هویدا می شود.بحق نهادن نام رسانه بر این "سایتک" خیانت به کسانی است که در راه اعتلای فرهنگ و اهتزاز پرچم عدالت و انصاف در سنگر خبرنگاری مجاهدانه می کوشند.ناگفته پیداست و بر همگان مبرهن از لحظات آغازین فعالیت این "سایتک" حتی یک بار نشد از عملکرد مسوولان تقدیر شود و یا در کنار بیان معایب گوشه ای از فعالیت های مثبت آنها بر مخاطبان عرضه گردد.همیشه به دنبال بزرگنمایی و انعکاس مسائل و مطالب غیر واقع و شایعات و دروغ هایی بوده اند که ثمره ای جز افزایش آمار بازدیدکنندگان سایت در بر نداشته است براستی افزایش آمار بازدیدکننده به چه قیمتی؟؟.بجاست به این دوستان عزیزتر از جان متذکر شویم که انتقاد با تحقیر و تخریب متفاوت است اما متاسفانه غالب مطالبی که بر خروجی این "سایتک" قرار می گیرد مشتمل بر موضوعات تحقیر گونه و تخریبی هستند نه انتقادی.!!

کارشناسان امر روشهای انتقاد و بیان نواقص را به  بر سه قسم تقسیم بندی کرده اند.

انتقاد سازند : که در بسیاری از موارد می تواند جنبه سازنده و مثبت داشته باشد. در این نوع انتقاد اگر لحن نقاد دوستانه باشد بیشتر مؤثر واقع خواهد شد و شنونده بدون آنکه مورد حمله قرار گیرد از معایب خود مطلع می شود.

انتقاد غیر مستقیم : انتقاد می تواند به صورت غیر مستقیم بیان شود. "به در می گویند تا دیوار بشنود"مثال متداولی است که برای بیان این موضوع در فرهنگ ما وجود دارد .این نوع انتقاد در فرهنگ اسلامی ما مورد پسند و و مقبول است امام علی (ع) در این باره می فرمایند : نصیحت و خیر خواهی آشکارا و علنی نوعی سرکوب به شمار می رود.

انتقاد تهاجمی و صریح: رک بودن نشانه صراحت و صداقت است ولی همیشه برای مخاطب خوشایند نیست.بخصوص اگر ناپخته بیان شود.این نوع نه تنها هیچ نوع سازندگی در بر ندارد بلکه شنونده را هم در موضعی تدافعی قرار می دهد.

بعد از بیان انواع انتقاد طرح این مسأله ضروری می نماید آنهم اینکه متاسفانه روش دوستان زریانی نه تنها در هیچ یک از اقسام این تقسیم بندی نمی گنجد ؛ بلکه با نگرشی خوشبینانه به وقایع اخیر و مطالب منتشر شده از این سایت باز نمی توان عملکرد این دوستان را در کلام و پیام نقادان جا داد.آنچه که اینجا محرز می گردد اینست که مدیر و گردانندگان این "سایتک" بیشتر به دنبال پاچه گیری ، عقده گشایی و تصویه حسابهای شخصی هستند تا بیان مشکلات و معضلات شهری و نقایص گفتار و کردار دیگران.

محض اطلاع دوستان حضرت امام علی (ع) می فرمایند : بدترین مردم کسی است که مردم را غل و غش می کند.

مقام معظم رهبری هم در این باره می فرمایند: دشمن سه هدف مرحله یی و مقطعی را تعقیب می کند : اول عبارت است از تخریب وحدت ملی… دوم : تخریب ایمان و باورهای کارساز در دل مردم… سوم : تخریب روح امید و تخریب آینده در ذهن مردم… اسم این تخریبها را هم (اصلاح) می گذارند.

امام خمینی (ره)، با تمام توان در برابر این سه هدف ویرانگر دشمن ایستاد و دیگران را نیز به ایستادگی فرا خواند. ایشان، در مقام بیان فرهنگ نقد، همواره به این نکته اشاره داشت که انتقادها نباید مردم را سست و دلسرد کند و آنان را نسبت به نظام و مسؤولان آن بدبین و بی اعتماد گرداند:

ما امروز احتیاج به این داریم که این ملت را امیدوار کنیم و دلگرم… نباید این مردم را سست شان کنیم… باید همه کوشش کنیم که امید ایجاد کنیم.

امام به روزنامه نگاران و اهل قلم، این نکته را از روی خیرخواهی یادآور شدند: تلاش و همت شما این نباشد که درشت بنویسید, بلکه بکوشید که درست بنویسید.

امیدواریم دوستان زریانی ما هرچه زودتر در عملکرد خود تجدید نظر کنند تا خدای ناکرده ناخواسته مجری بی جیره و مواجب اوامر و نقشه های پلید دشمن نباشند.

در آخر به این نکته بسنده می کنیم و به گردانندگان این "سایتک" متذکر می شویم دوستان ، ما در جامعه ای دینی زندگی می کنیم روح حاکم بر جامعه دینی, روح برادری و حرمت و آبرومندی است. در چنین اجتماعی همگان درحفظ و پاسداشت، آبرو و شرف یکدیگر می کوشند، آبرو و شرف فردی و اجتماعی افراد در امان است. آنچه به شخصیت شهروندان صدمه می زند و بی حرمتی به شمار می رود، در جامعه دینی وجود ندارد. در پیدا و پنهان، حریمهای قانونی و ایمانی مؤمنان محترم شمرده می شود. این اصل اصیل می طلبد که انتقادها هم، در چنین فضایی به گونه ای باشد که آبروی کسی زیر سؤال نرود، موقعیت مدیر و مسؤولی به ناحق دچار تزلزل نگردد. شایسته است شیوه و روش برخورد با کاستیها و کژیها، به گونه ای گزینش شود که ناسازگاری با این اصل اساسی، نداشته باشد.

عاجزانه از خداوند متعال خواستاریم این توان را به ما ببخشد که در کنار یکدیگر در کمال احترام و با منشی برگرفته از اسلام ناب محمدی(ص) با همنوعان و همکاران و منتقدان خود مراوده کنیم و بجای بزرگنمایی عیوب و در بوق و کرنا کردن نواقص همدیگر به هم کمک کنیم تا عیب هایمان هر روز کمتر و کمرنگ تر شوند. انشاالله.