یکی مارا به راه خیر و دیگری از مسیر شر بر حذر می دارد.انگار مطبوعاتی ها این شهر هر راهی که تا کنون رفته اند به خطا بوده است و بس.

وقتی ریز پیاله صبر مسولان شهر خویش را می بینم مقصود همه این گفته ها را همچون نشان دادن در باغ سبز می یابم.از انتخاب مسیر پشیمان و از ملاحظه کاری های بی خاصیت ملول.این دوگانگی احساس مولود آئین مقبول و معمول آئینه شکستن در میان خواص و بالادستان شهرمان است.براستی این همه خط و نشان کشیدن ها از چه روست ؟

وای از انتخابات که هر وقت موعدش می رسد ؛ ما مقبول و متمتعان این وضع به واسطه رسانه ما مشهور.

خدا به داد ما و اهل رسانه این دیر برسد که هرچه داریم از لطف اوست و هرآنچه که نه. از بی خاصیتی خویش.