"چهره خط خطی شهربوکان"

دیوار نویسی به عنوان پدیده ای که چهره بیشتر مناطق بوکان را مخدوش کرده تبدیل به محلی برای بروز انواع تبلیغات ،شعار نویسی ،در دل ،جملات عاشقانه.... شده و به نظر می رسد این مشکل بیشتر از آنکه ابعاد اقتصادی داشته باشد مشکلی فرهنگی است.

دیوار نویسی آگرچه در گذشته های دور یکی از شیوه های تبلیغاتی محسوب می شده اما تاثیر بدی بر زیبایی شهرها دارد به طوریکه در بسیاری از مناطق شهری بوکان ،دیوارنویسی از سوی افراد و شرکتهای بزرگ و کوچک و با اهداف تبلیغاتی انجام می شود که در بسیاری از  موارد نارضایتی شهروندان را در پی داشته است.تصور کنید دیوار رنگ یا نماکاری شده خانه یا محل کارتان که  هزینه های گزافی را صرف ساماندهی و زیباسازیش کرده اید در یک چشم بهم زدن تبدیل به محلی رایگان برای تبلیغ کالا و خدمات دیگران شود.

رقابت در دیوارنویسی!

جرثقیل، قالیشویی،کلاسهای کنکوری ،گچ بری ساختمان، چاه بازکنی و حتی تعمیرکار سیار ... از جمله موارد تبلیغات تجاری هستند که این روزها می توان بر روی دیوارهای شهر به راحتی مشاهد کرد. که گاهاً تعدد و تکثر تکرار افراطی این عمل چهره بسیار زمخت و غیر قابل تحملی را به سیمای دیوارهای  محله و حتی شهرمان داده است.

درد دل های دیوای !

با این اوصاف در قانون نیز تمهیداتی برای مقابله با پدیده دیوار نویسی اندیشیده شده به طوریکه برای  این معضل به عنوان یک تخلف جرایمی  نیز در نظر گرفته شده است.بر اساس ماده 92 قانون شهرداری ها نوشتن هر نوع مطلب یا الصاق هر نوشته ای بر روی دیوارهای شهر ممنوع و افراد موظفند برای اعلانات خود صرفاً از محلهای تعیین شده توسط شهرداری استفاده کنند و در غیر این صورت علاوه بر دریافت خسارت ،فرد به پرداخت جرایم دیگری توسط دستگاه قضایی محکوم خواهد شد.

به هر حال به نظر می رسد استمرار پدیده دیوار نویسی در بوکان بیشتر از پیش و بدون هیچ گونه مقابله ای با متخلفان همچنان ادامه دارد که این امر نشان دهنده این است که مقابله با این پدیده که تاثیر بسزای در متعارف شدن سیمای بصری شهر دارد نه تنها با برخوردهای قضایی بلکه با تبیین راهکارهای فرهنگی و اقداماتی که حس مسولیت پذیری شهروندان را در در قبال شهرشان تقویت کند  یکی از ضروریات است که متاسفانه تا کنون هیچ اقدامی در این راستا از سوی شهرداری و دستگاه های متولی امر در شهر بوکان صورت نگرفته است.البته قصور شهرداری بوکان به همین مسئله ختم نمی شود و عمل نکردن به وظیفه ای که شهرداری بوکان در قبال شهروندانی که تمایل به تبلیغ کالاها و خدمات خود هستند رد خصوص ایجاد و تعبیه نقاط و تابلوهای مورد نیاز در اقصی نقاط شهر یکی دیگر از این موارد است.شایان ذکر است که با گذری از شوارع شهر بوکان می توان استنباط کرد که شهرداری بوکان در ایجاد و کاشت بیلبرد های غول پیکری که کاملاً سیمای شهر را به محل اجرای یک کارناوال یا  نمایشگاه عرضه کالاها ی تجاری  مبدل کرده بسیار موفق ظاهر شده اما محلهای در نظر گرفته برای انواع و اقسام دیگر تبلیغ  بسیار ناچیز اند.به صورتی که امروزه شهروندانی که محل سکونت و کارشان در مرکز شهر و مناطق پر رفت آمد است بیشترین هزینه ها را در قبال این سهل انگاری شهرداری  شهرشان پرداخت می کنند.

در اینکه حفظ زیبایی شهر وظیفه ای همگانی است و در این زمینه بحق هیچ اقدام قابل توجهی از شهرداری نسبت به وظایف قانونی خود دیده نمی شود با این اوصاف اگر دستگاه های متولی و شهروندان بوکانیبه وظایف خود در قبال شهرشان عمل نکنند هیچگاه بوکان به شهری در خور نام خود تبدیل نخواهد شد.

به هر روی پدیده دیوار نویسی به عنوان چالشی که سالهاست فضای شهری را در گیر کرده و به نوعی خود را در میان عناصر شهری قرار داده است نیازمند چاره اندیشی در ابعاد مختلف است که در این مسیر در کنار برخورد قانونی و قضایی ،تقویت نگاه اقشار مختلف به ضرورت توجه به زیباسازی محیط شهری و حقوق شهروندی انکار نشدنی است.